Chopin. Weiss. Fin de Siècle - Kraków

Wojciech Weiss przystąpił do szkiców do obrazu "Szopen" na przełomie 1898 i 1899 roku. Dążył do osiągnięcia samej istoty postaci - rysował ręce, niknące w zabójczym tempie twórczej improwizacji. W wersji ostatecznej zrezygnował z nich również, pozostawiając profil Chopina umieszczony na granicy mroku i światła.

"Szopen to nie mistrz - pisał Weiss - który grą porwany pogrąża się w ekstazie, w oszołomieniu zmysłów, w znieczuleniu (...), lecz człowiek jeszcze zaledwie rysujący się w rozkołysanych rytmach, które pragną go spętać, wytworzyć zeń całość, w nim dojść do równowagi i spoczynku."

Częścią wystawy jest także film wyświetlany w podziemiach Pawilonu Wyspiańskiego. Zawiera on elementy unikalnych materiałów dokumentalnych pochodzących z archiwum malarza. Odkrywa przed widzami zaskakujące ciekawostki z epoki, wyłaniające się z malarstwa Weissa i literatury jego czasów, powiązane z tematyką chopinowską. Przypomina o dążeniu malarza do podporządkowania słyszanym dźwiękom konkretnych kolorów (tzw. synestezja).

"Jedyną drogą - mówił Weiss - jest dążenie do stworzenia harmonii. Podobnie jak muzyka jest harmonią tonów, tak malarstwo jest harmonią kolorów, które również nazywamy tonami. Każdy wybitny artysta ma swoje ulubione harmonie, stwarza swoją metodę. Ja osobiście przez całe życie miałem dwa największe umiłowania: muzykę i malarstwo. Malarstwo wyrosło samo. Malując staram się obraz skomponować muzycznie. Sama natura może być nawet nieciekawa, sam kolor także nie jest wszystkim - dopiero razem stwarzają harmonię. Ja to nazywam reżyserią malarską."

Pawilon Wyspiańskiego
pl. Wszystkich Świetych 2
Kraków