Marcin Maciejowski "Tak jest" - Kraków

Wystawa "Tak jest" to pierwsza w Polsce tak obszerna prezentacja twórczości Marcina Maciejowskiego - rysownika i malarza, jednego z najciekawszych i najbardziej znanych artystów młodszego pokolenia. W Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Krakowie, na powierzchni tysiąca metrów kwadratowych, można zobaczyć ponad sto obrazów, w większości z ostatnich lat, wypożyczonych z kolekcji muzealnych i prywatnych z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Polski, Austrii i Stanów Zjednoczonych. Kilka prac artysta namalował specjalnie na ten swój pierwszy, indywidualny pokaz w muzeum.

Marcin Maciejowski zadebiutował w Krakowie w latach 90., więc jego postawa artystyczna kształtowała się w epoce transformacji, gdy skutkiem przemian ekonomicznych i społecznych był dynamiczny rozwój mass mediów. W swoim malarstwie, z założenia - realistycznym, artysta prowadzi dialog z nimi oraz reprezentowaną przez nie kulturą popularną. Medialne zapożyczenie to ważna cecha tego malarstwa: miejsce klasycznego, akademickiego "studium z natury" zajmuje "studium" z amatorskiej fotografii, ilustracji wyciętej z gazety, kadru filmowego lub Internetu. Kolekcjonowane przez artystę wycinki i fotografie składają się na swoiste medialne archiwum.



Aranżacja wystawy "Tak jest" nawiązuje do filmu Charliego Kaufmana "Synecdoche, New York" (2008), w którym reżyser teatralny, być może alter ego samego Kaufmana, buduje w gigantycznej, poprzemysłowej hali replikę miasta, by umieścić w niej spektakl mający zastąpić realne życie. Widz, który przyjdzie do muzeum, odniesie wrażenie, że wędruje po placach, ulicach, zakamarkach i pasażach "sztucznego" miasta. W takiej scenerii umieszczone zostały poszczególne odsłony wystawy, inspirowane tytułami obrazów artysty.

Przy wejściu prezentowane są dwa skopiowane z sieci internetowej obrazy "Do not copy", przedstawiające słynne aktorki: Brigitte Bardot i Claudię Cardinale. Tytuł odsłony "Nie kopiować" odsyła do charakterystycznej w naszych czasach zasady masowego powielania obrazów. Kopiowanie stało się częścią kultury konsumpcyjnej, a od lat 60. XX wieku weszło na stałe do praktyki artystycznej i zyskało status sztuki.

Kolejna odsłona - "Byliśmy szczęśliwi" - skupia się na różnych konwencjach przedstawiania kobiet. Rozdział zatytułowany "Podziemny magazyn" stawia pytanie: jak w malarstwie przedstawić to, co zwykle jest niewidzialne lub dostępne jedynie we fragmencie? Maciejowski sięga po znaną z masowych mediów technikę ujmowania informacji w formę diagramów i infografik.

W "Horta de Ebro" Maciejowski śledzi sposoby rozumienia pojęcia i mitu artysty w kulturze europejskiej. Często przedstawia wizerunki artystów w kontekście wydarzeń społeczno-historycznych lub w sytuacjach prywatnych.

"Przed gołębnikiem" stawia pytanie o autokreację, skłania do refleksji nad zwyczajem chwalenia się w przestrzeni publicznej.

Z kolei "Skakanka" obejmuje wymyśloną i wymalowaną kolekcję artysty poświęconą wizerunkom innych artystów i ich twórczości. To rodzaj nierzeczywistego zbioru, gabinetu i studia artysty.

Obrazy w przestrzeni nazwanej "Oświęcim" narzucają odbiorcy z jednej strony rolę podglądacza, z drugiej - odwołują się do jego prywatnych zbiorów pamięci.

W odsłonie "Myślisz, że pozwolę ci odejść" artysta odnosi się do obrazu filmowego, traktowanego przez widza jako zgodny z rzeczywistością. Rozkłada na przykład "Ojca chrzestnego" na fragmenty według reguł komponowania obrazu malarskiego.

"Odpoczynek" - to część wystawy uwalniająca widza od presji obcowania z codziennym nadmiarem obrazów.

Wystawę zamyka rozdział "07.15" skupiający prace odnoszące się do obserwacji i analizy codziennego otoczenia malarza. Spojrzenie z dystansu na własne środowisko miesza się u Maciejowskiego z potrzebą wykreowania swoistej podniosłej atmosfery.

Kurator: Goschka Gawlik.

Wystawie towarzyszy obszerny polsko-angielski katalog z reprodukcjami i opisami obrazów oraz tekstami polskich i zagranicznych autorów, dwujęzyczny folder oraz cykl wykładów i spotkań.