Wystawa Ewy Juszkiewicz "Jak to się dzieje, pyta Agnisia, że na obrazie widzimy misia". - Kraków

"JAK TO SIĘ DZIEJE, PYTA AGNISIA, ŻE NA OBRAZIE WIDZIMY MISIA"- tytuł wystawy Ewy Juszkiewicz, doskonale oddaje aurę towarzyszącą owemu pokazowi, zaaranżowanemu w Otwartej Pracowni. Zaskakujące stwierdzenie wpisuje się w wielowarstwowe w odbiorze prace artystki. Słowa, imitujące dziecięcą rymowankę, powiązane są z dominującymi na płótnach wizerunkami, przedstawiającymi panujące nad neutralną przestrzenią postacie. Figury te łączą w sobie pewną dziecięcość i powiązaną z nią niewinność z dogłębnym niepokojem, wynikającym z wprawiającego w zakłopotanie, szokującego niekiedy zestawienia tego co przyjemne, piękne z tym co odrażające. Dwoistość stała się istotą prac Ewy Juszkiewicz. Przybrała ona formę; upodobniła się do dziewczynki, schludnie ubranej uczennicy, na naszych oczach przemieniającej się w monstrum, marę niczym z koszmarnego snu.
Wizerunki, podstawowe „tworzywo” dla artystki, wpisują się w bogatą historię portretu, obrazowania jednostki z większym lub mniejszym podobieństwem do pierwowzoru. Portret od zarania dziejów był próbą zachowania pamięci o człowieku, stawał się niekiedy swoistym przedłużeniem życia, a zarazem komunikował to, kim portretowany był lub za kogo miał uchodzić. Pojedyncze postacie, jak i grupowe imitacje szkolnych zdjęć, stworzone przez artystkę, są świadomą grą z tym, co utożsamiliśmy z podobizną portretową. Jedność wizerunku uległa rozbiciu, prawidłowość zastąpiły niepokój i dwuznaczność. Twarze schludnie i odświętnie ubranych uczennic zniekształcił chorobliwy, starczy a niekiedy koszmarny i wręcz perwersyjny wyraz twarzy. Gdzie indziej twarze zastąpione zostały maskami, tymi niewinnymi odwołującymi się do popkultury czy sfery bajek, jak i takimi rodem z najmroczniejszych filmów dla dorosłych. Grzeczne uczennice, odwołujące się upozowaniem do infantek Velazqueza, czy XIX- wiecznych panien z dobrych domów, stały się uosobieniem wszelkich sprzeczności. Figury te zakomunikowały wyraźnie o koegzystencji piękna i brzydoty; młodości i zdrowia idących w parze ze starością i rozpadem. Poddały one pod wątpliwość to, czym właściwie jest odwzorowywany wizerunek i co on tak naprawdę przedstawia. Zrodziło się pytanie, co kryje się za każdą podobizną i jaka prawda ukryta jest w nas samych.
Rekwizyty, w które artystka wyposażyła owe wizerunki, także wzbudzać mogą niepokój. Ów tytułowy miś w zupełności skontrastowany ze zniekształconym obliczem swojej pani, nie złagodził chociaż na chwile szoku i obaw jakie mogą towarzyszyć konfrontacji twarzą w twarz z malowaną postacią. Miś, nie do końca kojarzący się z miękką maskotką, tak jak lalka czy pluszowy piesek, widoczne na pozostałych obrazach, staje się raczej podobny do ofiary, swoistej zdobyczy, zdanej na łaskę i niełaskę kapryśnej właścicielki. Napawa obawą zestawienie tego co dziecięce i z zasady niewinne, z tym co nad wyraz dobrze znamy ze świata dorosłych.
Ewa Juszkiewicz w swoich pracach demaskuje sztuczność i swoiste ukierunkowanie współczesnej kultury na piękno. Podkreślić trzeba, iż chodzi tu o piękno powierzchowne, tak często sprowadzające się do taniego blichtru i niekiedy wręcz do tandety. Słowo to kojarzone w wielu przypadkach z infantylnością, wręcz z głupotą, zostało brutalnie zestawione z trudną rzeczywistością, w której deformacja, starość i choroba są na porządku dziennym. Ową rzeczywistość często chcemy zaklinać. Owe zaczarowywanie daje nam poczucie panowania nad tym, co nas otacza. Tworzy w nas złudne przekonanie o kontroli także naszego wizerunku, który upiększamy, poprawiamy i odmładzamy. Jednak „relatywna” prawda, którą usiłujemy formować wedle własnego widzimisię, jest fałszywym odbiciem tego, co rozgrywa się w rzeczywistości. Złuda panowania nad otoczeniem i własnym wizerunkiem upodabnia nas do owych niepewnych swego losu pluszowych maskotek z obrazów Ewy Juszkiewicz.
Michał Hankus

EWA JUSZKIEWICZ

www.ewajuszkiewicz.com
ur. 03.09.1984 r. w Gdańsku

edukacja:

od 2010 Studia doktoranckie na wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie
2004-2009 Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku

wystawy indywidualne:

2010 Galeria PiTiPa, Gdańsk
2009 Prezentacje Młodych, Ewa Juszkiewicz, malarstwo, rysunek, Galeria Sfinks, Sopot

wybrane wystawy zbiorowe:

2010- “Spotkanie”, Cellar Gallery, Kraków
2010- CuidArt, exposicion Becados GrandTour 2009, Denia, Hiszpania
2010- Grand Tour DKV Eksposicion, Espai Cultural Biblioteca La Petxina, Walencja, Hiszpania
2010- 23. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie
2010- Art Polonica Two “In-Line-Out”, Art Square Gallery, Toronto, Kanada
2010- Mini Targi Sztuki Kobiet, CSW Łaźnia, Gdańsk
2009- “To idzie Młodość”, Galeria Klimy Bocheńskiej, Warszawa
2009- “Okolice Portretu”, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot
2009- Wystawa finalistów konkursu Artystyczna Podróż Hestii, Muzeum Narodowe w Gdańsku
2009- Wystawa pokonkursowa II Ogólnopolskiego Triennale Granice Rysunku, Galeria Miejska, Rzeszów
nagrody i wyróżnienia:

2010- III Nagroda na II Multimedia Szajna Festiwal w kategorii multimedia, Rzeszów
2010- Nominacja do Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców w Dziedzinie Kultury
2010- Finalistka 02. Festiwalu Polskich Filmów Krótkometrażowych „Short Waves” 2010 . W ramach
festiwalu pokazy animacji w 30 polskich miastach oraz w Berlinie, Dublinie i Londynie
2010- Nominacja do nagrody „Sztorm Roku 2009” w kategorii sztuki plastyczne, w plebistycie
organizowanym przez Gazetę Wyborczą
2009- Pierwsza nagroda w konkursie TheOneMinutes na jednominutwy film animowany, Nadbałtyckie Centrum Kultury, Gdańsk
2009- Nagroda Specjalna w finale 8 edycji konkursu ”Artystyczna Podróż Hestii“, miesięczne stypendium w Walencji, Hiszpania
2009- Udział w Międzynarodowych Warsztatach Artystycznych Pieńków
2009- Roczne stypendium Marszałka Województwa Pomorskiego

udział w projektach:

2010- Realizacja cyklu animacji przestrzennych do spektaklu „Makbet Remix“ w reż. Roberta Florczakaw ramach XIV Festiwalu Szekspirowskiego 2010
2009- Asystentura w Pinakothek der Moderne w Monachium podczas realizacji wystawy Pauliny Ołowskiej przy współpracy z Süddeutsche Zeitung Magazin
2009- Udział w międzynarodowym projekcie Miejsca Spotkań Europejskich „European Forum Of Exchange,Intercultural Places 2009”, Zamek Namedy, Niemcy
2008- Asystentura w Berlinie w ramach 5. Berlin Biennale, praca z Pauliną Ołowską