Hubert Czerepok "Conspiratorium" - Poznań

Głównym tematem w twórczości Huberta Czerepoka są relacje pomiędzy fikcją a prawdą w wydarzeniach historycznych. To nie fakty same w sobie interesują artystę najbardziej, ale sposób w jaki mutują i ulegają formalnym i semantycznym przekształceniom.

Czerepok rozwijając przez szereg lat swoje artystyczne zainteresowania, nie ograniczył się do jednego medium. Artysta starannie wybiera najbardziej odpowiednie dla zobrazowania tematu środki ekspresji. Stąd jego prace to nie tylko rysunki i fotografie, ale także instalacje wideo, łączone często z konstrukcjami architektonicznymi.

Jedną z takich instalacji jest praca z 2009 roku zatytułowana "Devil's Island", zrealizowana po wyprawie artysty na wybrzeże Kourou w Gujanie Francuskiej (słynnej kolonii jenieckiej, do której zsyłani byli francuscy więźniowie polityczni, między innymi Alfred Dreyfus). Zniesławiona "Île du Diable" pomiędzy rokiem 1852 a 1951 była domem dla ponad 70 000 więźniów. Wydaje się, że to co zainteresowało Czerepoka, to przeplatające się z faktami nieścisłości historyczne, podyktowane w pewnym stopniu romantyczną wizją wyspy zawartą w książce Henri Charrière'a "Papillon" ("Motylek") - na wpół biograficznej, a na wpół wymyślonej opowieści o udanej ucieczce z tej wyspy-więzienia.

Wideo jest projektowane na sześciokątną konstrukcję, będącą odwołaniem do innej formy przejawu kontroli i władzy - słynnego Panoptikonu, kolistego budynku więzienia zaprojektowanego w taki sposób, aby umożliwić wzmożony nadzór więźniów bez ich wiedzy. Symbolika Panoptikonu, jak i oryginalna wizualnie konstrukcja, stały się w tym przypadku ramami ograniczającymi projekcję pięknego podzwrotnikowego krajobrazu wyspy.

Częścią wystawy "Conspiratorium" są również dwie serie rysunków zrealizowanych w 2009 roku. Pierwsza - "Seances (after Disasters of War)" - zainspirowana została sztychami Goi z cyklu "Okropności wojny", druga ukazuje ruiny zniszczonych kościołów. Obie serie składają się z czarno-białych prac na papierze, pozbawionych tła. Przykuwają uwagę prostotą linii oraz kreślarską czystością przedstawionych kompozycji. Każda z nich wydaje się być niezakłócona zbędnymi informacjami wizualnymi, które mogłyby uniemożliwić analityczny ogląd tragicznych wypadków.

Prezentowany wybór prac Huberta Czerepoka, zmusza do refleksji nie tylko na temat prawdy historycznej, ale również uwarunkowań, które nieustannie popychają ludzkość ku samounicestwieniu.