"Idealna wystawa" Supergupy Azorro - Toruń

Supergrupa Azorro, powstała w 2001 roku. Tworzy głównie filmy wideo. Dowcipne działania grupy stanowią swoistą przeciwwagę dla egzystencjalnej powagi sztuki krytycznej poprzedniej dekady; nie są one jednak pozbawione głębszych treści, zawierają dozę ironii określanej jako "lekki krytycyzm". Głównym tematem podejmowanym przez Azorro jest artystyczny światek galerii, wystaw, kuratorów i marszandów. Materią swych działań czynią samą sztukę.

Jak pisze Magdalena Ujma: "Członkom Azorro udało się bycie artystami bez tworzenia sztuki". W ich filmach przewija się problem roli artysty w społeczeństwie, stawianych przed nim oczekiwań, mitów i stereotypów z nim związanych. Z drugiej strony podejmują też kwestię funkcjonowania dzieła sztuki i jego odbioru. Ich działania opierają się na ironii i humorze. Ważną figurą jest tu również groteska - próba przedstawienia rzeczywistości, jednak w przerysowanej, absurdalnej formie, wyolbrzymiającej istniejące problemy. Ważnym, często powracającym w pracach grupy problemem jest awangardowy paradygmat oryginalności i nowości w sztuce.

Projekt toruńskiego CSW zakłada najobszerniejszą jak dotąd prezentację dorobku grupy Azorro, bazującą na koncepcji wystawy retrospektywnej. Tytuł i formuła pokazu zdradzają jednak ironiczne podejście do tematu samej retrospektywy. Na wystawę składa się prezentacja wybranych filmów oraz archiwum złożonego z obiektów, rysunków i dokumentacji w różnej formie, stanowiących ważny element warsztatu pracy artystów wideo. Wybór materiałów na ekspozycję stanowi próbę nowego spojrzenia na działalność grupy, która weszła już do oficjalnego kanonu sztuki i jest znana w Polsce i za granicą. Wystawa podejmuje też próbę reinterpretacji twórczości Azorro, kładąc szczególny nacisk na wybrane wątki obecne w ich sztuce czy też koncentrując się na prezentacji mniej znanych filmów z dorobku artystów.

Dla koncepcji "Idealnej wystawy" szczególnie istotne jest stworzenie archiwum, które ujawnia warsztat pracy artystów, ale również stanowi swego rodzaju kolekcję pozornie nieważnych artefaktów i osobliwości, nigdy dotąd nie prezentowanych publiczności. Archiwum jest ironicznym komentarzem utrzymanym w duchu sztuki Azorro - artyści po raz kolejny pytają o sens produkcji artystycznej oraz o kondycję artysty we współczesnym świecie, zdominowanym przez rynek sztuki. Na archiwum składają się będą m.in wędki ("Niech się dzieje co chce / Whatever", 2004), przyrządy do mierzenia galerii oraz notatki z mierzenia galerii ("Miara jakości / Azorro standard", 2002), pół psa ("Pyxis systematis domestici qiud video dictur", 2003), rysunki ("Rodzina/ Family", 2004), fonetyczne notatki po pretigalsku ("Wszystko już było / Everything has been done", 2003), rowerek treningowy ("Hic et nunc") czy zamek do zamykania przedziału (używany przez członków grupy w czasie podróży kolejowych jako zabezpieczenie przed kradzieżami) i wiele innych.

Ponadto kolekcję uzupełniają liczne zdjęcia z podróży artystycznych, planów filmowych a nawet dokumentacja z działalności grouppies. Wystawa obejmuje także realizację niektórych obiektów, które istnieją jedynie w formie szkiców, jak "kino domowe" czy "idealna rzeźba" opisana przez członków grupy w jednym z filmów.

Supergrupa Azorro występuje w składzie: Oskar Dawicki, Igor Krenz, Wojtek Niedzielko i Łukasz Skąpski.

Kuratorka i autorka aranżacji: Joanna Zielińska.

Otwarcie: 21 maja 2010, godz. 19:00.