"Serce na dłoni" - wystawa Massimo Bartoliniego - Toruń

Wystawa Bartoliniego inicjuje czteroletni cykl prac site-specific, realizowanych dla CSW w Toruniu przez najbardziej interesujących i uznanych artystów na świecie. W centrum projektu włoskiego artysty, łączącego w oryginalny sposób elementy literatury, teatru, muzyki, poezji i sztuk wizualnych, znajduje się symbol serca, z całą plejadą niesionych przezeń znaczeń i konotacji.

"Il cuore in mano (Serce na dłoni)" to tytuł opowiadania Osvalda Liciniego, napisanego w 1913 roku, u progu pierwszej wojny światowej. Licini uważany jest za jednego z najbardziej intrygujących włoskich artystów i pisarzy. Jego nazwisko łączono z takimi nurtami w sztuce jak futuryzm i surrealizm. Choć opowiadanie to powstało prawie sto lat temu, ze względu na swą dynamikę i narracyjną strukturę wciąż brzmi niezwykle współcześnie. Opowiada o człowieku, który chce podarować swoje serce, lecz jego hojny gest zostaje stanowczo odrzucony przez wszystkie osoby, do których się zwraca. Jest to poetycka metafora, która zachęca do refleksji nad wartością tego, co dajemy i samego aktu dawania, a przede wszystkim - skłania do namysłu nad istotą samego dzieła sztuki; je również można uważać za rodzaj podarunku lub zaproszenie do dzielenia z innymi najbardziej subtelnych myśli i emocji.

Utwór Liciniego, opowiedziany w języku polskim, jest tłem projektu Massimo Bartoliniego. Kontrapunkt dla dramatycznej narracji stanowi melodia tradycyjnej polskiej pieśni "Serce", na nowo zaaranżowanej przez Janusza Prusinowskiego. Muzyka zagrana została na specjalnych, ręcznie wykonanych organach. Jednocześnie słyszalny głos narratora określa zmiany i intensywność światła w przestrzeni, tworząc rodzaj performatywnego utworu, którego głównymi bohaterami są niematerialne elementy: światło i dźwięk.

W centrum projektu, łączącego w oryginalny sposób elementy literatury, teatru, muzyki, poezji i sztuk wizualnych, znajduje się symbol serca, z całą plejadą niesionych przezeń znaczeń i konotacji.

Mimo że praca Bartoliniego oparta jest na tak ważnym i uniwersalnym symbolu jak serce, koresponduje ona z jego artystycznym językiem: subtelnym, poetyckim i dyskretnym. Artysta słynie z umiejętności interweniowania w przestrzeń wystawienniczą w bardzo niemonumentalny sposób, przez co udaje mu się zakwestionować konwencjonalne modele wystaw i zaangażować publiczność w szczególnego rodzaju zmysłowy dialog. Transformacje przestrzeni za pomocą światła, dźwięku lub ruchu stanowią wyzwanie dla percepcji i zwyczajowych wyobrażeń o wymiarach czasu i przestrzeni, implikując przy tym, że jednym z podstawowych zadań sztuki jest poszerzanie perspektyw i zmiana utrwalonych punktów widzenia.

Massimo Bartolini urodził się w 1962 roku w Cecinie (Toskania), gdzie nadal mieszka i pracuje. Jego kariera artystyczna rozpoczęła się w połowie lat 90. Od tego czasu wystawiał swoje prace w kraju i za granicą w wielu ważnych instytucjach zajmujących się sztuką współczesną. Liczne źródła inspiracji twórczości Bartoliniego wywodzą się z teatru (Jerzy Grotowski i Peter Brook), literatury, poezji, ale też muzyki, filozofii i fizyki.

Kuratorka: Dobrila Denegri.

Otwarcie: 13 maja 2011, godz. 19:00.